Dat was wel een weekje waarin de club zich van de beste kant heeft laten zien. Ik doel natuurlijk op het bericht over het overlijden van Jopie. Voor velen kwam dit niet onverwacht. Voor allen was het een gebeurtenis die erin hakte. Het is niet te bevatten dat zij met haar opgewekte karakter nooit meer bij Arie achterop de motor kruipt. Ik weet zeker, dat dat nooit zal wennen. Ook moet het me van mijn hart, het een bijzonder indrukwekkende zaak gevonden te hebben, dat er zoveel leden van hun respect voor Jopie hebben blijk gegeven door hun steentje bij te dragen aan het verwezenlijken van haar wens op haar laatste reis. Het praatje van Rona, de via Fred door Arie gememoreerde herinneringen aan zijn Jopie hebben diepe indruk gemaakt. Dat moet voor Arie en zijn familie  een steun zijn geweest.  En dat kunnen ze best gebruiken. Ik denk dat iedereen die aan deze dag heeft meegewerkt aan het uitermate eervolle afscheid van Jopie daar ook met veel voldoening aan terugdenkt. Organisatie was zoals gewoonlijk weer uit de kunst.  Rona, Francis en Ron petje af.  We mogen best trots zijn op ons cluppie. 

Op dezelfde dag van haar overlijden hadden wij ons eerste evenement van dit seizoen.

De Kwijldag.

Op een andere wijze georganiseerd dan we tot dusverre gewend waren. Ook op een andere dag. Dat laatste is naar alle waarschijnlijkheid een eenmalige gebeurtenis geweest. Waar tot dusverre eigenlijk altijd een zondag voor de Kwijldag werd geprefereerd, hadden we dit jaar eigenlijk geen keus. De mensen van Ledrie hadden geen mogelijkheid om een andere dag dan de zaterdag voor ons te reserveren.

De opkomst  was, zeker gezien het wat twijfelachtige weer zeker niet slecht te noemen. Ook de leden van de Shadow Owners Club waren ruim vertegenwoordigd. Voor Ledrie een uitgelezen mogelijkheid mooi uit te pakken. Zij hebben ons uitgebreid met koffie onthaald, ons hun (volle) magazijn laten zien en getoond hoeveel handwerk er komt kijken bij het maken van een motortas. En daarmee eigenlijk ook een verklaring van de verkoopprijs van hun artikelen gegeven. Ook de wijze waarop enkele van hun werknemers lieten zien wat hun werk inhield getuigde van een grote betrokkenheid bij het bedrijf. We kregen nog de mogelijkheid enkele dingen aan te schaffen en troffen bij vertrek een aardigheidje aan op onze motoren. Reuze bedankt iedereen bij Ledrie. 

Waarom er samen met de SHOC inhoud werd gegeven aan onze Kwijldag? Wel, op een beurs waarop de VOCN aanwezig was, stonden zij ook met een standje. Naast ons. Praatje en kennis gemaakt. Dat liep allemaal buitengewoon goed. Hun ledental wijkt niet veel af van dat van ons en ook qua opvattingen en doelstellingen bleken er nogal wat overeenkomsten te zijn. Dus toen het voorstel kwam om samen iets te organiseren zaten we al gauw op één lijn. De tijd zal leren of we elkaar nog vaker zullen tegenkomen.

Als traditionele start van het seizoen was natuurlijk de Motorbeurs in Utrecht weer het uitgelezen moment om onze club te presenteren. De door de leden verstrekte opdracht, om als promotie dit jaar aan nieuwe leden geen kosten in rekening te brengen was er zeker oorzaak van, dat er een verheugend groot aantal mensen besloot om zich bij ons aan te sluiten. Nu is het aan ons om het de nieuwelingen zo naar de zin te maken, dat ze besluiten om aan hun lidmaatschap in 2013 een (betaald) vervolg te geven. En dus gewoon lekker lid te blijven. Als we op de gewone voet doorgaan, zal dat best lukken

De nieuwe website was begin maart ook volledig in bedrijf. Al geruime tijd was het mogelijk de vorderingen bij het opzetten van deze site te volgen. Ik denk, dat een woordje van waardering best aan Erwin en Rindert mag worden gericht. Erwin heeft zich met steun van Rindert buitengewoon ingespannen om de site te maken zoals hij nu is. Dat is niet altijd even simpel geweest. Ik weet niet wat jullie ervan vinden, maar naar mijn mening is er een stuk vakwerk geleverd. Nu zijn jullie, de leden dus, aan zet om de site vullen. Laten we er met zijn allen voor zorgen, dat Rindert om personeel gaat gillen, omdat hij de vele te plaatsen stukken anders niet op de site krijgt. Nou zie ik  Rindert zich niet zo snel in de rode vlekken storten, maar kom op, laten we het eens proberen.

Vooral  reisverhalen (met foto’s) geven de site een levendig aanzien en zorgen ervoor, dat er veel mensen telkens opnieuw een kijkje komen nemen.

Het bestuur studeert verder op een voor ieder acceptabele oplossing voor de leden die hun Vulcan hebben ingeruild voor iets anders. Hoewel, voor ieder?  Gelukkig wordt er ook vanuit de leden input verricht om tot een bevredigende oplossing te komen. De huidige praktijk is, dat je bij aanmelding in het bezit moet zijn van een Vulcan. Als je besluit die prachtmachine een week later in te ruilen voor wat anders, kun je zonder bezwaar lid blijven. Dit gaat natuurlijk voorbij aan de opzet van de club die, zoals de naam al aangeeft, bedoeld is voor Vulcan eigenaars/berijders.

Iedere niet bezitter van een Vulcan de deur wijzen is natuurlijk wel wat kort door de bocht, hoewel dit door een aantal leden wel als mogelijkheid werd aangegeven. De gulden middenweg vinden is natuurlijk een dilemma van jewelste. Wordt vervolgd.